Kiedy Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalania planu spłat wierzycieli?

Zgodnie z art. 491 21 Pr. U Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłat wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby zdolny do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach spłaty wierzycieli. Należy wskazać, iż poprzez osobistą sytuację upadłego ustawodawca miał na myśli sytuacje, w których zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy przez upadłego jest ograniczona bądź w ogóle niemożliwa (np. przez względy zdrowotne, rodzinne), nie posiada on żadnego majątku i de facto perspektywy poprawy swojej sytuacji finansowej. Ustawodawca nie przewidział katalogu i w żaden sposób nie ograniczył rodzaju „sytuacji upadłego”, w których nie jest on w stanie wykonywać planu spłat. Zweryfikowanie sytuacji upadłego każdorazowo jest dokonywane przez Sąd, który z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego w sposób indywidualny oceni sytuację upadłego. Warto również wskazać, iż zgodnie z art. 491 21 ust. 2 Pr.U. Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym:
– zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci,
– zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
– zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie,
– zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem,
– zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału
w postępowaniu.